Eva Roest - Klant en orthesedrager

Eva gaat voor de rode loper

Eva's moeder, Desiree: "Eva is geboren met een hartafwijking, ze kreeg te weinig zuurstof via haar bloed. Dat was meteen na de bevalling al duidelijk. Toen ze vier weken oud was is operatief een shunt geplaatst. Dat is een kunstmatige verbinding, waardoor ze meer zuurstof in haar bloed krijgt. Na de operatie kreeg ze op de IC een herseninfarct. Haar hele rechterkant functioneerde niet meer en de neuroloog kon ons niet zeggen of ze later wel zou kunnen lopen of praten. We moesten maar afwachten. Mogelijk zouden andere hersencellen bepaalde functies overnemen.

Toen ze weer thuis was, vonden we haar ook erg suf. Na acht weken bleek in het ziekenhuis dat haar rechterhartkamer niet goed ontwikkeld was, dus ze werd weer geopereerd. De kleine bloedsomloop, bij haar hoofdje, werd verplaatst en de longslagader is van haar hart af gehaald. Het ging gelukkig allemaal goed. Ze was er nog en ze ontwikkelde zich normaal. Ze ging gewoon zitten. Kruipen heeft ze nooit gedaan, dat lukte niet met haar arm.

"Als iets niet lukt, baalt ze daar natuurlijk even van, maar ze stapt er ook snel weer overheen."

Eva Roest - Klant en orthesedrager

Eva Roest - Klant en orthesedrager

Toen ze bijna twee was, ging ze staan en kreeg ze via OIM Orthopedie een orthese. Ze krijgt om de zoveel tijd een nieuwe, omdat ze groeit, maar ze heeft er nooit echt moeite mee. Ze kan er gewoon mee lopen. We deden zelfs een paar keer mee met de avondvierdaagse. We wisten dat ze nog een derde operatie moest ondergaan, om haar grote bloedsomloop te veranderen en daar waren we best bang voor. Bang voor wéér een infarct? Maar ook dat liep goed af. Ze was na een week weer thuis.

Eva heeft minder last van haar hartconditie dan van de handicap door het herseninfarct. Vooral haar arm zit haar in de weg. Ook daarvoor heeft ze nu een orthese. De begeleiding vanuit de OIM vestiging, Noppe Orthopedie in Noordwijkerhout, kunnen we alleen maar goed noemen. Je voelt je daar geen patiënt. Ze zijn niet zozeer bezig met instrumenten maken als wel met een zo goed mogelijke mobiliteit creëren voor Eva. Het is allemaal nog niet optimaal, maar we merken wel verbetering. Gisteren deed ze verkeersexamen.

Ze is een zelfstandige meid, die alles gewoon probeert en als iets niet lukt, baalt ze daar natuurlijk even van, maar ze stapt er ook snel weer overheen. Ze laat zich niet kisten. Eva heeft één grote droom: op een podium staan en zingen. Ook wil ze over de rode loper lopen.

Lees ook het verhaal van Paul Marijnen, adviseur van Eva.